Vandaag is het precies een jaar geleden.
Een jaar geleden stond ik bij de notaris en zette ik een handtekening die veel meer betekende dan alleen de overdracht van een bedrijf. Het was het begin van een nieuw hoofdstuk. Een hoofdstuk waarin ik volledig op eigen benen kwam te staan.
En eerlijk gezegd… waar is dat jaar gebleven?
Het is voorbijgevlogen.
Als ik terugkijk op het afgelopen jaar, voel ik vooral dankbaarheid. Dankbaarheid voor het vertrouwen dat ik heb gekregen. Voor de families die mij toelieten op een van de meest kwetsbare momenten in hun leven. Voor de gesprekken, de tranen, de herinneringen en soms ook de momenten waarop een glimlach ineens door het verdriet heen brak.
Geen afscheid is hetzelfde. Geen familie is hetzelfde. En juist dat maakt mijn werk zo bijzonder.
Het afgelopen jaar heb ik opnieuw mogen ervaren hoe waardevol het is om er écht voor iemand te kunnen zijn. Niet alleen als uitvaartverzorger, maar als mens. Om te luisteren. Om rust te brengen wanneer alles even te veel is. Om mee te denken, soms een stap vooruit te zetten en soms juist een stap naar achteren te doen.
Dat vertrouwen voelt iedere keer weer als een groot compliment.
Maar dit jaar heeft mij ook persoonlijk veel gebracht. Het zelfstandig ondernemen brengt vrijheid, maar ook verantwoordelijkheid. Er waren momenten van trots, momenten van twijfel, dagen waarop alles vanzelf leek te gaan en dagen waarop ik dacht: hoe ga ik dit allemaal voor elkaar krijgen?
Want een jong gezin combineren met een eigen bedrijf en een droom die zoveel van je vraagt, is soms best ingewikkeld.
Een telefoontje op een onverwacht moment. Een familie die mij juist die avond nodig heeft. Een afscheid dat op een dag valt waarop je eigenlijk andere plannen had. Het hoort bij mijn vak en ik doe het met heel mijn hart, maar het betekent ook dat er thuis soms geschoven moet worden.
Daarom ben ik misschien wel extra dankbaar voor mijn gezin en mijn familie.
Voor de ruimte die zij mij geven om mijn droom na te jagen. Voor het begrip wanneer ik onverwacht weg moet. Voor de keren dat zij zonder veel vragen klaarstaan en me helpen wanneer mijn werk even voorgaat. Voor het vertrouwen dat ik mijn hart mag volgen, ook als dat soms betekent dat het thuis nét even anders loopt.
Zonder hen had ik dit eerste jaar niet op dezelfde manier kunnen beleven.
Het zelfstandig ondernemen heeft me ook geleerd om te vertrouwen. In mezelf, in mijn keuzes en in de mensen om mij heen.
Ik ben ontzettend dankbaar voor de fijne samenwerkingen die het afgelopen jaar zijn ontstaan en voor de collega-ondernemers en andere betrokken mensen met wie ik samen mag werken. Want hoewel je zelfstandig onderneemt, hoef je het nooit alleen te doen.
En nu staat er een nieuw jaar voor de deur.
Ik hoef geen grote veranderingen te bedenken. Ik wil vooral doorgaan zoals ik het afgelopen jaar heb gedaan. Met mijn hart. Met aandacht. Met warmte. Met betrokkenheid. En met ruimte voor iedere familie om op hun eigen manier afscheid te nemen.
Een jaar geleden begon ik aan dit avontuur.
Vandaag kijk ik terug met een glimlach, met een beetje trots en vooral met heel veel dankbaarheid.
Dankbaar voor het vertrouwen.
Dankbaar voor alle ontmoetingen.
Dankbaar voor de mooie en moeilijke momenten.
Dankbaar voor mijn gezin en familie.
En dankbaar dat ik dit prachtige vak iedere dag opnieuw mag uitoefenen.
Op naar de volgende jaren.
Met dezelfde passie.
Met dezelfde betrokkenheid.
En met heel veel liefde voor wat ik mag doen.
Een jaar zelfstandig.
En wat ben ik dankbaar. ❤️
Veel liefs van Cheryl
