Er staat bij ons in het uitvaartcentrum al jaren deze schaal, zoals op de foto. Op het eerste gezicht niets bijzonders — gewoon een schaal met chocolaatjes. Verschillende soorten, met zorg neergelegd en altijd klaar om er eentje of twee te nemen. Maar wie hier wat vaker over de vloer komt, weet: die schaal is veel meer dan dat.
Tijdens een recente vergadering van de ondernemersvereniging, waar ik lid van ben, vertelde ik erover. Over die schaal die er altijd staat en hoe mensen er bijna vanzelf even naartoe lopen. En daar besefte ik ineens hoe bijzonder het eigenlijk is wat zoiets kleins kan doen.
Want die chocolaatjes zijn inmiddels een beetje van ons geworden. Of misschien beter gezegd: van iedereen.
De postbode die even binnenstapt en er eentje meepakt. De bloemist die een levering komt doen en glimlachend vraagt of ze er “nog liggen vandaag”. Collega’s die een overledene komen brengen of verzorgen en later zeggen: “Bij De Schakel komen wij graag, en ze hebben altijd die lekkere chocolaatjes.” Het zijn kleine momenten, maar ze blijven hangen. En ook de nabestaanden die bij ons komen om afscheid te nemen van een dierbare, ervaren soms juist in zo’n klein gebaar een moment van zachtheid.
In een omgeving waar het vaak om afscheid en verdriet gaat, brengen die chocolaatjes iets onverwachts: een stukje zachtheid. Iets lichts. Iets menselijks. Even een glimlach, een klein gebaar van gastvrijheid zonder woorden.
Misschien is dat wel precies waarom mensen het zo waarderen. Het is geen groot gebaar. Het is niet bedacht als iets bijzonders. Het is gewoon… aandacht.
Want dat is waar die schaal voor staat: delen.
Een klein gebaar dat groter is dan je denkt.
